Artykuły

Opracowanie Jadeitowego „Cong” i „Bi” jako dóbr grobowych kultury Liangzhu

Opracowanie Jadeitowego „Cong” i „Bi” jako dóbr grobowych kultury Liangzhu


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Kultura Liangzhu (zapisana po chińsku jako 良渚文化) to kultura neolityczna, która istniała od około 3300 pne do 2300 pne. Dowody archeologiczne sugerują, że kultura Liangzhu posiadała wiedzę na temat tkania jedwabiu, lakierowania i stosowania połączeń wpuszczanych i czopowych w konstrukcjach drewnianych. Niemniej jednak kultura ta jest prawdopodobnie najbardziej znana ze swoich wyrafinowanych artefaktów z jadeitu.

Podczas gdy inne współczesne chińskie kultury również produkowały jadeitowe przedmioty, ich nie można porównać z tymi wykonanymi przez Liangzhu. Powszechnie uważa się, że nefrytowe przedmioty kultury Liangzhu były używane do celów rytualnych, a dwa najbardziej znane typy takich przedmiotów są znane jako kong (琮) i bi (璧).

Kultura Liangzhu

Kultura Liangzhu żyła w dolnym biegu delty rzeki Jangcy w Chinach, na obszarze dzisiejszej prowincji Zhejiang. Jedno ze źródeł podaje, że na przestrzeni lat wykopano ponad 50 stanowisk należących do tej kultury. Według innego źródła, kultura Liangzhu została zidentyfikowana w „około trzystu miejscach w północnych prowincjach Zhejiang i południowych Jiangsu, w okolicach jeziora Tai oraz w dzisiejszym Szanghaju”.

Przykładami obszarów, w których odkryto pozostałości kultury Liangzhu, są Yaoshan, Fanshan i Meirendi. Pozostałości architektoniczne kultury Liangzhu obejmują mury miejskie, rezydencje, doki, warsztaty, ołtarze i grobowce. To właśnie z tych ostatnich, w szczególności należących do elity, znaleziono wiele wysokiej jakości artefaktów z jadeitu.

Jadeit w pochówku, kultura Liangzhu (CC BY-SA 2,5 )

Kong

A kong najprościej można opisać jako „kwadratową rurkę z okrągłym otworem”. Istnieją dwa rodzaje kong – jednosekcyjne, jak i dłuższe. ten kong mówi się, że był symbolem najwyższej mocy, a wiele z tych obiektów okazało się dużych, równych i symetrycznych kształtów. Kwadratowe rogi kong są zwykle ozdobione wzorami przypominającymi twarz. Spekulowano, że Liangzhu mogli przypisywać tym projektom jakieś magiczne lub ochronne moce. Jeśli chodzi o okrągły otwór w kongsugerowano, że wiercono je wiertłem rurowym, być może bambusowym trzonkiem.

  • Tajemnicze pochodzenie nefrytowych dysków
  • Relikty ze Świątyni Bogini Niuheliang, najbardziej tajemniczego miejsca starożytnego Hongshan
  • Cywilizacja chińska mogła rozpocząć się 2400 lat wcześniej niż wcześniej sądzono

Jadeitowy kong z kultury Liangzhu, okres neolitu (3300 - 2200 pne), dolna dolina rzeki Yangzi (CC BY-SA 2,5 )

Biseksualny

ten biz kolei to „szerokie dyski z centralnym otworem”. Tysiące bi zostały odkopane z grobowców elity Liangzhu. Najlepsze przykłady bi są idealnie okrągłe w obwodzie. Te gorszej jakości mają jednak nieregularny kształt. Dodatkowo, bi normalnie nosiłyby ślady pił i wierteł na swoich powierzchniach. Natomiast najlepsze bi takie ślady zostałyby całkowicie wypolerowane, pozostawiając powierzchnie „wypolerowane do lśniącego połysku”. Niezależnie od jakości biprodukcja przedmiotów była procesem niezwykle pracochłonnym i czasochłonnym i prawdopodobnie mogły sobie na to pozwolić tylko elity kultury Liangzhu.

Bi z dynastii Han o średnicy 16 cm (6,3 cala). (CC BY-SA 3.0 )

Niejasne artefakty pogrzebowe

Nie jest jasne, co kong oraz bi zostały wykorzystane do. Opierając się na ich odkryciu w elitarnych grobowcach, powszechnie uważa się, że były używane do celów rytualnych przez elity Liangzhu. Chociaż nie wiemy już, dlaczego kong oraz bi zostały pochowane wraz ze zmarłą elitą Liangzhu, jest prawdopodobne, że mieli wpływ na późniejszą chińską praktykę pogrzebową. Dzieje się tak, ponieważ pochówek jadeitowych przedmiotów wraz ze zmarłymi trwał długo w chińskiej historii.

Na przykład jeszcze w czasach dynastii Han (206 pne – 220 ne) jadeitowe dyski umieszczano nad głową, na klatce piersiowej i pod stopami zmarłych chińskich elit. Jedną z sugestii jest to, że nefrytowe dyski miały prowadzić duszę zmarłego do nieba. Inną sugestią jest to, że wierzono, że jadeit zapobiega rozkładowi ciała.

Jadeitowy dysk Bi w Muzeum Xuzhou. (CC BY-SA 3.0 )

Spekulacje dotyczące funkcji (funkcji) kong oraz bi nie ogranicza się do czasów współczesnych, ponieważ obiekty te intrygowały Chińczyków również z różnych okresów historii. Na przykład za panowania dynastii Qing cesarz Qianlong spekulował, że a bi był w rzeczywistości stojakiem na miski i postanowił wypisać na obiekcie wiersz, którego pierwsze dwie linijki brzmią następująco:

„謂椀古所無,托子何從来。謂托後世器,古玉非今材。”

Tłumaczy się to jako „Mówi się, że w starożytności nie było mis (wanny) / ale jeśli tak, to skąd się wzięło to stoisko? Mówi się, że to stoisko pochodzi z czasów późniejszych / ale jadeit jest antyczny, a nie współczesny.” Cesarz dalej demonstruje swoją wiedzę na temat misek i ich stojaków.

  • Kapryśna legenda o tym, jak wybrano chińskie zwierzęta zodiaku
  • Chiński miecz wotywny znaleziony w Gruzji sugeruje podróż Chińczyków prekolumbijskich do Ameryki Północnej
  • W Chinach odkryto 2100-letni grób królewski

Wreszcie Qianlong dochodzi do wniosku, że bi w jego posiadaniu jest stojak na miski, chociaż miska, która mu towarzyszy, już nie istnieje. Tak więc cesarz napisał „不可無椀置,定窰選一枚。”, co oznacza „Jak nie można pokazać stoiska bez misy / Wybraliśmy do tego ceramikę z pieca Ding”.

Jade bi z kultury Liangzhu. (CC BY-SA 2,5 )

Polecane zdjęcie: Jade Cong, ok. 1930 r. 2500 p.n.e., kultura Liangzhu, okres neolitu, Chiny (Muzeum Brytyjskie) Źródło zdjęcia: ( CC BY-NC-SA 2.0 )