Artykuły

Czarna śmierć i prawa własności

Czarna śmierć i prawa własności


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Czarna śmierć i prawa własności

David D. Haddock i Lynne Kiesling

Journal of Legal Studies, Tom 31 (2002)

Abstrakt: Czarna śmierć odwiedziła bezprecedensowe wskaźniki śmiertelności w Europie, wyrównując względne wartości czynników produkcji, aw konsekwencji koszty i korzyści definiowania i egzekwowania praw własności. Nasz model precyzuje zakres pojęciowy wspólnych roszczeń, które istnieją między otwartym dostępem a własnością prywatną, poprawiając analizę wzorców zachodzących po zarazie oraz czas porzucania i prywatyzacji. Ze względu na koszty egzekucji tytułu, zmniejszona wartość krańcowa aktywów nieludzkich spowodowała wygaśnięcie niektórych roszczeń prywatnych, chociaż społeczności nadal eksploatowały część tych zasobów w sposób nieformalny jako dobro wspólne. Z drugiej strony wzrosła krańcowa wartość pracy i kapitału ludzkiego, co położyło nieznośny nacisk na instytucje feudalne. Przewidywalna ewolucja praw pracowników do własnej pracy przyspieszyła erozję pańszczyzny. Czarna śmierć ilustruje zatem zmiany demograficzne, które powodują ewolucyjne zmiany instytucjonalne.

Wprowadzenie: Palce jednej ręki liczą lata czarnej śmierci w Europie w połowie XIV wieku. Biorąc pod uwagę lepsze dane, można by postrzegać plagę Justyniana z VI wieku jako bliskiego rywala, ale Czarna Śmierć przyniosła najwyższe roczne wskaźniki śmiertelności na całym kontynencie, kiedykolwiek rzetelnie udokumentowane przed lub później. Chociaż w większości regionów brakowało porządnych danych ze spisu ludności, kronikarze z całej Europy odnotowali niezwykle makabryczne wrażenia jakościowe. Na podstawie rozproszonej, ale stosunkowo dobrej demografii angielskiej, francuskiej i włoskiej, uczeni ekstrapolowali, że ogólnie jedna czwarta do jednej trzeciej populacji kontynentu zginęła w ciągu pół dekady, chociaż w skrajnych przypadkach niektóre lokalizacje zostały całkowicie wyludnione. Nawet J. C. Russell, stosunkowo konserwatywny badacz, uważał, że nadmierna śmiertelność przekracza 15 procent. Współczesny obserwator, który próbuje ocenić taki horror, znajduje niewiele rzeczy, które można by choćby porównać. W tym czasie podobne wskaźniki śmiertelności z powodu AIDS zostały wyizolowane, a skoki śmiertelności podczas naszych najbardziej kosztownych wojen bledną dla kontrastu.

Czarna śmierć pozostawiła nieludzkie bodźce praktycznie nietknięte; w związku z tym głęboko zmienił względne wartości współczynników. Praca i kapitał ludzki szybko stały się deficytowe w porównaniu z komplementarnymi czynnikami nieludzkimi, podczas gdy inne czynniki rosły w coraz większym stopniu na mieszkańca. W znacznym stopniu mówi się, że nagrody czynnikowe zanikły na zwykłym poziomie w ciągu stuleci feudalnych, ale podczas zarazy ceny w cieniu czynników ludzkich rosły coraz wyżej, gdy spadały ceny czynników nieuszkodzonych. Ponieważ ceny czynników feudalnych były znacznie bardziej sztywne niż ceny współczesne, gospodarka stała się niezrównoważona, chociaż początkowo niedoświadczeni ocaleni z trudem mogli wyobrazić sobie bardziej kompleksowe rynki, których teraz potrzeba. Społeczeństwo feudalne słabo przystosowało się do szybkich zmian, a wynikający z tego stres złamał wiele średniowiecznych instytucji.


Obejrzyj wideo: Niezwykła historia Czarnej Dalii (Może 2022).